قوله « يبر قسمه » به معنى عمل بدان چه او را قسم داده است ، يا تصديق به هر چه در بارهء آن سوگند خورد ( يا اينكه اگر به جان او قسم مىخورد راست بگويد ) يا آنكه اگر از طرف او تعهدى كند بپذيرد و وفا كند . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من مىگويم منظور اين حديث بيان حقيقت و عمق تشيع و برادرى و برابرى كامل است كه در جامعه شيعه حقيقى رعايت شده است و در حقيقت شرحى است از باب گذشته كه فرمود شما به راستى به مقام برادرى تشيع نرسيده‌ايد و چون اين يك امر اجتماعى و تبادلى است مشروط به نظام مخصوص و امكاناتى است كه در زمان امام صادق ( ع ) وجود نداشته و لذا اين احكام و دستورها عملى نبوده و امام هم بيان آنها را به واسطهء فقدان شرط و امكان آن لازم نمىدانسته و همين معنا را به معلى هم گوش زد كرد و او هم با كلمهء « لا حول و لا قوة الّا باللَّه » تصديق نمود و در نتيجه امام ( ع ) به عنوان يك تعليم عالى آنها را براى وى شرح داد . از مجلسى ( ره ) - « كفر احدهما » زيرا اگر راست گويد طرف او به واسطهء دشمنى با او دين ندارد و اگر دروغ بگويد خود او به واسطهء افتراء از ايمان خارج است و اين يكى از معانى كفر است در برابر ايمان كامل چنانچه شرحش گذشت و هم بيايد . . . و در ضمن كلام خود مىگويد اين كفر ناسپاسى است . يعنى كسانى كه خود را شيعهء آل محمد مىدانند و سرود ولايت مىخوانند بايد نسبت به همديگر اين اخلاق عاليهء اجتماع پرور را منظور دارند . از مجلسى ( ره ) - يعنى تكليف از نظر اختلاف مراتب عقل فرق مىكند چنانچه گذشت كه خدا با بنده‌ها باندازه‌اى كه به آنها عقل داده است در حساب دقت مىكند ، يا مقصود اين است كه چون هنوز آداب كامله